Καλόπουλος- Δηλητήρια πίσω απ' τα θαύματα της Βίβλου!
Η ανεξήγητη δίψα του Σαμψών!
«Και είπεν ο Σαμψών, δια σιαγώνας όνου εφόνευσα χιλίους άνδρας. Δια σιαγώνας όνου έκαμα (αυτούς) σωρούς σωρούς, (τους στοίβαζε κιόλας τους νεκρούς!) Και αφού έπαυσεν λαλών, έρριψε την σιαγόνα από της χειρός αυτού, και ονόμασε τον τόπον εκείνο Ραμάθ Λεχί. Και διψήσας σφόδρα εβόησεν (Ο έκλαυσεν) προς τον Κύριον και είπε, Συ έδωκας δια χειρός του δούλου σου την μεγάλην τούτην σωτηρίαν και τώρα να αποθάνω υπό δίψης;» Κριταί ΙΕ΄16-18.
Πολύ συχνά έχω την αίσθηση, ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο σ αυτό το βιβλίο. Αυτή η δίψα του Σαμψών, δεν έπρεπε εδώ να αναφέρεται καθόλου. Ναι, θα μπορούσε κάλλιστα να παραληφθεί, διότι η δίψα του Σαμψών στο τέλος του συγκεκριμένου περιστατικού, είναι επικίνδυνα ανεξήγητη.
... Είναι απολύτως βέβαιο, ότι ο Σαμψών δεν θα έπρεπε καθόλου να υποφέρει από δίψα, αφού ακριβώς μπροστά του, έχει άφθονο νερό, όχι μόνο για να σβήσει την δίψα του, αλλά και για να κάνει ολόκληρος ένα πλούσιο μπάνιο!
Ναι, να δεχθούμε ότι ο μυώδης Σαμψών, είναι δυνατότερος από χίλιους άνδρες! Να δεχθούμε επίσης, ότι το γαϊδουροσάγονο στο χέρι του ήταν ανθεκτικότερο από χίλια σπαθιά! Μα πως να δεχθούμε ότι ο υπερήρωας αυτός (όσο ευλογημένους και υπερτροφικούς μυες κι αν διέθετε) θα μπορούσε ταυτόχρονα να είναι τόσο ανεγκέφαλος, ώστε να πεθαίνει της δίψας, δίπλα ακριβώς από τις ατέλειωτες προμήθειες σε νερό, που υποχρεωτικά και εντελώς φυσιολογικά, είχαν μαζί τους χίλιοι άρτια εξοπλισμένοι μάχιμοι στρατιώτες, που μόλις τώρα δα ο ίδιος σκότωσε;!
Μια δεύτερη σκέψη λοιπόν δείχνει, ότι ο ακριβώς αυτό το νερό, που τόσο απεγνωσμένα του λείπει, και που ασφαλώς κρέμεται επιδεικτικά μπροστά του στερεωμένο στις ζώνες των θυμάτων του, είναι αυτό, που πολύ σωστά η αφήγηση σημειώνει ότι τους λύγισε τα γόνατα και από τους πόνους της ασταμάτητης διάρροιας, τους δίπλωσε στα δυό και τους γέμισε απ τα συμπτώματα του χαμού.
Ο Σαμψών, όλα αυτά, τα γνωρίζει καλύτερα απ τον καθένα. Γι αυτό, στα όρια της εξαντλητικής δίψας, είναι αναγκασμένος κλαίγοντας, να αναζητήσει νερό, όχι ανάμεσα στους εκατοντάδες νεκρούς στρατιώτες που κείτονται σε σωρούς μπροστά του, ούτε στα πιθανά αποθέματα νερού που είναι φορτωμένα στα μουλάρια για τις δεκάδες στρατιωτικές μαρμίτες, (λέβητες στρατιωτικού γεύματος) που προφανώς υπάρχουν κάπου στον άρτιο στρατιωτικό εξοπλισμό χιλίων στρατιωτών... αλλά φεύγει και αναζητά νερό για να διώξει την φλογισμένη δίψα του, μακριά απ΄ τα μαγγανισμένα "παγούρια" των νεκρών.
Το αμείλικτο ερώτημα: Γιατί λιώνει και κλαίει από δίψα ο Σαμψών... μπροστά σε χίλια "παγούρια" νερού;
Όποιος από σας πάρει οποιαδήποτε ενδιαφέρουσα απάντηση, απ τα «θεόπνευστα χείλη» τους, παρακαλώ να μου τη γράψει..!
Απ' το βιβλίο του Μ. Καλόπουλου "Ο ΕΝΟΠΛΟΣ ΔΟΛΟΣ"
Length: 239
Rating: 0.00 (0 ratings)
Tags: Καλοπουλος Χριστιανισμος ιερατειο θρησκεια θαυματα σκανδαλα Σαμψων εκκλησια προσευχη δηλητηρια εικόνες αγιοι
|
Play |
